Audio-equalisatie

Equalizer is een belangrijk onderwerp voor muziekproducenten. Dit is een fundamenteel en moeilijk proces, waardoor beginners vaak het grootste deel van hun tijd besteden aan het mixen van muziek en het instellen ervan. Het is belangrijk om een duidelijk begrip te hebben van de basisprincipes van zo'n groot onderwerp. Audio-equalisatie is een krachtig hulpmiddel, en als je er niet genoeg vanaf weet, kun je gemakkelijk meer kwaad dan goed doen.

Een goed uitgangspunt om te beslissen wanneer je een equalizer in een mix moet gebruiken, is door deze uit te schakelen. Probeer de niveaus tussen instrumenten in balans te brengen met behulp van de faders. Als je daarna nog steeds niet tevreden bent met wat je hoort, is het tijd om na te denken over audio-equalisatie.

Dit hulpmiddel lost problemen met frequentievervorming op. Dit is de 'troebelheid' die ontstaat wanneer instrumenten met overlappende frequenties met elkaar botsen, waardoor het moeilijk wordt om gelijktijdige geluiden duidelijk te horen. Als je bijvoorbeeld moeite hebt om een kickdrum boven een basgitaar uit te horen, dan is dat een taak voor een equalizer.

In dit artikel behandelen we alles wat je moet weten om een equalizer als een professional te gaan gebruiken – vanaf nul.

Equalizeropties

Audio-equalizeropties worden gebruikt om filters in te stellen die de frequenties van het audiosignaal versterken of verzwakken. De algemene opties zijn:

1. Frequentie – selecteer de frequentie die je wilt versterken of verzwakken;
2. Q – (centrale frequentie gedeeld door bandbreedte) regelt de bandbreedte – hoe breed of smal de versterking of verzwakking zal zijn. Met andere woorden, je kunt het bereik definiëren waarop de audio-equalisatie van invloed zal zijn. Hogere Q-waarden geven je een smallere bandbreedte, terwijl lagere Q-waarden je in staat stellen een breder bereik te versterken of te verzwakken;
3. Versterking – bepaalt hoeveel de geselecteerde frequenties worden verzwakt of versterkt;
4. Type – hiermee kunt u de filtervorm voor de geselecteerde frequentieband selecteren;
5. Helling – stelt de helling van het filter in voor hoge of lage frequenties.

Principes van egalisatie

Audio-equalisatie in muziek is het proces waarbij het niveau of de amplitude van bepaalde frequenties wordt aangepast om een zuivere en gebalanceerde mix te produceren.

Als je nog dieper graaft, dan is muziek een combinatie van geluidsgolven die op verschillende frequenties trillen. Elk geluid kan worden beschreven aan de hand van zijn frequentie. Deze bepaalt de toonhoogte van de noot. De frequentie die trilt op 440 Hz is de noot "la" in de moderne muziek.

Natuurlijk is audio-equalisatie in muziek veel complexer dan pure sinusvormige tonen. Als je de open A-snaar op je gitaar aanslaat en het resultaat door een frequentieanalysator haalt, zie je meer dan alleen een dunne naald die op één bepaalde frequentie pulseert. Je ziet er heel veel.

Dit komt door vele factoren. Het ontwerp van elk instrument draagt bij aan de specifieke harmonische inhoud ervan. Tegelijkertijd, als je een noot op de ene gitaar speelt, heeft deze niet dezelfde klankkleur als op de andere. Maar wat gebeurt er als we muziek door een frequentieanalysator halen?

We zien veel frequenties, en ze komen allemaal tegelijkertijd voor! En nu kunnen we verdergaan met wat audio-equalisatie is, in eenvoudige bewoordingen. Het is net als de volumeregelaar op je telefoon – knoppen waarmee je muziek luider of zachter kunt zetten. Een equalizer is in wezen een niveauregelaar voor individuele frequenties. Hiermee kun je je concentreren op een geselecteerde groep frequenties, waardoor je kunt bepalen hoe je die groep wilt beïnvloeden. Je kunt veel frequenties nemen en ze versterken ("boost") of slechts een paar selecteren en ze verzwakken ("cut").

Kleuringen en frequenties

Stel je een hoorn en een elektrische gitaar voor die dezelfde noot "la" = 440 Hz spelen.

Waarom klinken ze anders? Beide instrumenten spelen een noot met dezelfde grondfrequentie, maar elk heeft zijn eigen unieke klankkleur. De klankkleur van een geluid geeft onze hersenen veel informatie over wat het in de echte wereld vertegenwoordigt.

Unieke, herkenbare klankkleuren zijn een kenmerk van alle complexe geluiden. Alle complexe geluiden in audio-equalisatie kunnen worden opgesplitst in eenvoudige sinusvormige golfcomponenten. Deze hoofdcomponenten worden partials genoemd.

Als de deeltonen gerelateerd zijn aan de onderliggende hele verhouding (d.w.z. 2:1, 3:1, 4:1, enz.), zijn ze harmonisch. Zo niet, dan zijn ze onharmonisch.

Een zeer harmonieus geluid, zoals de snaar van een cello, is rijk aan gelijkmatig verbonden delen, terwijl een zeer onharmonisch geluid, zoals het gerommel van een cimbaal, alleen uit niet-gerelateerde delen bestaat.

Soorten audio-equalisatie

Shelving-equalizer

Een shelving-equalizer beïnvloedt alle frequenties boven of onder een bepaald punt. Bij hoge frequenties wordt alles boven de doelfrequentie afgesneden en bij lage frequenties wordt alles onder de doelfrequentie afgesneden.

Een shelving-equalizer wordt voornamelijk gebruikt voor de hoogste of laagste frequenties.

Grafische equalizer

Een grafische equalizer is u wellicht bekend van oude stereosystemen of versterkers. Frequenties worden gegroepeerd in bredere categorieën en u kunt elk van deze categorieën afzwakken of versterken om het geluid vorm te geven. Dit type audio-equalisatie dankt zijn naam aan het grafische uiterlijk dat wordt gevormd door alle schuifregelaars die op verschillende punten zijn ingesteld.

Het voordeel van een grafische equalizer is dat deze snel en gemakkelijk ongewenste frequenties uit een track verwijdert. Ze missen echter precisie. U zult dit type waarschijnlijk niet gebruiken in een thuisstudio, omdat u in uw DAW waarschijnlijk toegang hebt tot een parametrische equalizer die u veel meer functionaliteit biedt.

Parametrische equalizer

Een parametrische equalizer is het type audio-equalizer dat je als thuisgeluidstechnicus waarschijnlijk het meest zult gebruiken. De naam parametrisch komt van het feit dat je een aantal verschillende parameters zeer nauwkeurig kunt wijzigen. Dit zijn de versterking (boost of cut) en de middenfrequentie.

Maar het is ook mogelijk om de derde waarde te regelen, namelijk de bandbreedte of 'Q'-waarde. Deze parameter regelt het frequentiebereik dat wordt beïnvloed door de verzwakking of versterking. Bij audio-equalisatie van geluid zal een bredere bandbreedte dus een groter bereik beïnvloeden en een smallere bandbreedte een kleiner bereik.

Equalizer hoge en lage frequenties

Hoge- en lagefrequentiefilters verschillen van shelvingfilters doordat ze bepaalde frequenties alleen kunnen elimineren, niet versterken.

Audio-equalisatie van het filter voor hoge frequenties laat de hoge frequenties door en dempt dus de lage frequenties, terwijl het laagdoorlaatfilter van de lage frequenties de lage frequenties doorlaat en de hoge frequenties dempt.

Bandequalizer

De band-equalizer beïnvloedt de middenfrequenties, niet de hoge of lage frequenties.

Dit type audio-equalizer wordt het meest gebruikt bij liveoptredens. Dit is vooral handig voor het elimineren van het feedback-effect dat bij deze middenfrequenties kan optreden.

Filtertypes

Audio-equalisatie is in wezen een speciale toepassing van een filter. De kwaliteit van het filter dat uw equalizer gebruikt om te dempen of te versterken, heeft veel te maken met het geluid en de beste manier om het te gebruiken.

Parametrische, bel- en piekfilters

Parametrische equalizers, bel- of piekfilters, zijn een veelgebruikt type audio-equalisatie dat uiterst veelzijdig is. Ze kunnen worden gebruikt om een zeer klein frequentiebereik te lokaliseren en te verzwakken/versterken, of ze kunnen breder worden gebruikt om het tonale karakter aan te passen. Meestal worden ze in het midden van het bereik gebruikt. Ze verschillen van andere soorten audio-equalisatie door hun belvormige vorm.

Als we het hebben over het luider of zachter maken van bepaalde frequenties – als we zeggen dat we gaan 'versterken' of 'verzwakken' – hebben we het over amplitude.

Het aantal frequenties dat we luider of zachter kunnen maken, wordt bepaald door de Q-parameter of 'kwaliteitsfactor'. Het Q-punt bepaalt de 'klokvorm' of hoe breed het gebied rond de middenfrequentie zal zijn. Het filter kan meer frequenties vastleggen bij lage of 'brede' instellingen.

Bij hoge of 'smalle' audio-equalizerinstellingen is het veel specifieker, terwijl het minder frequenties opvangt.

Filters voor hoge en lage frequenties

Filters voor hoge en lage frequenties zijn ideaal voor het wegfilteren van hele frequentiebanden die u absoluut niet in uw tracks wilt hebben, vooral in harmonische, melodieuze of anderszins aritmische opnames.

Deze instellingen in audio-equalisatie hebben vaak hellingsregelaars die vergelijkbaar zijn met de Q-regelaars op parametrische equalizers. De helling bepaalt hoe steil of geleidelijk het filter alle vreemde geluiden wegfiltert.

Filters voor hoge frequenties snijden alle frequenties onder het geselecteerde afsnijpunt weg. Ze worden vaak gebruikt om zeer lage ruis onder 60 Hz te onderdrukken.

Omgekeerd snijden filters voor lage frequenties alle frequenties boven het afsnijpunt weg. Dit filter wordt vaak gebruikt om zeer hoge sissende geluiden boven 18 kHz te onderdrukken. Gebruik het met zorg om niet te veel weg te snijden.

High Shelf- en Low Shelf-filters

Shelving-filters zijn ideaal om lage frequenties te versterken of hoge frequenties sprankeling te geven wanneer dat nodig is.

Low Shelf wordt meestal gebruikt in de lage-midden tot lage hoorbare spectrum audio-equalisatie om een deel van het gerommel te verminderen dat wordt veroorzaakt door microfoonstandaards en andere laagfrequente bronnen, waaronder percussie-instrumenten.

Omgekeerd versterkt of verzwakt een High Shelf-filter hoge frequenties. Het kan effectief worden gebruikt om een track helderder te maken door een positieve versterking van 3 of 4 dB en een afsnijfrequentie van 10 kHz of hoger te gebruiken (wees voorzichtig, want deze instelling kan het algehele geluid van de track versterken).

De eerste regel van audio-equalisatie is: minder is meer. Extreme toonverschuivingen kunnen een negatief effect hebben op uw geluid.

De beste manier om de equalizer te gebruiken, is door hem zo min mogelijk te gebruiken. Met dit in gedachten zijn er twee belangrijke benaderingen voor equalizers.

• Additief: versterk frequenties om het gewenste resultaat te bereiken.
• Aftrekkend: ongewenste frequenties verminderen.

Er is veel discussie over wat beter is, het ene of het andere. Maar als het uw doel is om zo min mogelijk audio-EQ te gebruiken, kunt u gewoon kiezen voor de aanpak die de meest directe route naar uw doel is.

Basisprincipes van audio-equalisatie

Correctieve egalisatie: demping van frequenties door een equalizer

Dit type audio-equalisatie corrigeert enkele vervelende onvolkomenheden, zoals ruis, echo, enzovoort. Hiervoor is het nodig om de frequenties van het bereik te verminderen om signaalvervorming te verbergen of volledig te verwijderen. Bovendien wordt clipping vaak gebruikt om het signaal van andere geluiden te versterken, waardoor de kans op nieuwe problemen tijdens het versterken wordt verkleind.

U kunt naar de instrumentale partijen luisteren en tegelijkertijd hun geluid evalueren om te bepalen welke frequenties moeten worden weggefilterd. Dat wil zeggen dat u met behulp van uw gehoor kunt bepalen welke elementen overbodig zijn en welke fragmenten moeten worden bewerkt. Equalizers hebben vaak een analysator die zelfstandig kan bepalen welke plaatsen extra bewerking nodig hebben.

Tijdens audio-equalisatie moet u, om problemen in het geluid te identificeren en de bereiken te vinden die moeten worden weggefilterd, de versterkingsboost gebruiken en de breedte van de curve volledig versmallen met behulp van de Q-regelaar. Vervolgens kunt u het punt langs de spectrumschaal verplaatsen. Met deze handelingen kunt u gemakkelijk frequenties met problemen vinden. In dit geval moet het signaal worden gecorrigeerd op die plaatsen waar de gevonden gebreken het best hoorbaar zijn. De mate van signaalverzwakking hangt af van het soort geluid dat u wilt bereiken.

Formatieve audio-equalisatie: EQ-boost

Wanneer het signaal is gecorrigeerd, moet u ervoor zorgen dat de instrumenten en de algehele frequentie van de mix voldoende zijn. Als er een tekort aan bepaalde frequenties is vastgesteld, kunt u gebruikmaken van vormende audio-equalisatie, die het signaal moet versterken. De curven tijdens de boost moeten breed en toch vloeiend zijn om het bereik te vergroten en het krachtiger te maken.

Het probleem is dat niemand een universele formule kan noemen voor hoeveel frequenties moeten worden versterkt. Als u het bijvoorbeeld in een vat overdrijft, wordt het doof en begint het geluid te maken. Een gebrek aan versterking kan echter ook de kick verpesten door deze van zijn helderheid te ontdoen.

Als je de audio-equalisatie binnen 150-350 Hz verhoogt, wordt het signaal warmer en meer verzadigd, maar alleen als je de juiste hoeveelheid boost kiest, want te veel versterking kan leiden tot een "troebel" signaal en het geluid wordt onaangenaam om naar te luisteren.

Hoe de equalizer wordt gebruikt

Tijdens het mixen zult u waarschijnlijk de equalizer op elke afzonderlijke track in uw sessie gebruiken.

Maar als je zo'n belangrijk hulpmiddel hebt, moet je een solide basis hebben om het te gebruiken. Weten hoe audio-equalisatie het timbre van je geluiden beïnvloedt, is de sleutel tot het verkrijgen van de juiste instellingen voor je mix of masteropname. Nu je de basis onder de knie hebt, ga je terug naar je DAW en creëer je het perfecte geluid.

In de online sequencer Amped Studio vindt u een professionele en gebruiksvriendelijke audio-equalizer met de beste filters voor geluidsverwerking. Dankzij de vele ingebouwde tools en plug-ins kunt u in het programma dat beschikbaar is in de browser uw track helemaal zelf maken en vervolgens het geluid ervan aanpassen in de equalizer, mixen en masteren.

Conclusie

Het gebruik van audio-equalisatie is vrij eenvoudig, maar bij het maken van mixen hangt er veel van af. Tegelijkertijd zijn veel muzikanten van mening dat de equalizer moet worden gebruikt als een onmisbaar hulpmiddel voor het corrigeren van het geluid. Anderen vinden juist dat het hele geluid van de mix eromheen moet worden gevormd. In werkelijkheid is het iets gecompliceerder en moet je beide methoden combineren om het beste resultaat te krijgen. De sleutel tot succes is een duidelijk begrip van waarom je dit hulpmiddel gebruikt en wat je ermee wilt bereiken.