Hoe je je muziek harder maakt

Het concept van 'mastering' intimideert vaak veel mensen. Door de geschiedenis heen is professionele mastering beschouwd als het domein van zeer ervaren en bekwame ingenieurs. De fundamentele gedachte is dat men een fijn getraind oor moet bezitten en toegang moet hebben tot een professioneel uitgeruste ruimte om een carrière in dit vakgebied te beginnen.

Gelukkig hebben moderne plug-ins en software hoogwaardige mastering mogelijk gemaakt voor iedereen die nadenkt over hoe je muziek maakt vanuit het comfort van hun eigen huis. Hoewel een track die buiten een professionele studio is gemasterd misschien niet dezelfde commerciële waarde en perfectie heeft als een studioproduct, kunnen er toch geweldige resultaten worden behaald met apparatuur die thuis beschikbaar is.

Voor belangrijke album- of single-releases is het raadzaam om je mix naar een professionele studio te sturen voor mastering. Als je echter met een beperkt budget werkt, aan demotracks werkt of een dringende deadline hebt om een bestelling te voltooien, biedt thuis-mastering een ideale oplossing.

Mastering stappen

Als je denkt dat 'mastering' uitsluitend het verwerken van het uiteindelijke stereobestand na het mixen inhoudt, dan heb je het mis. Mastering omvat een veel bredere scope. Het is een techniek die de uiteindelijke verfijning van een album of mini-album omvat. De mastering engineer fungeert als het laatste controlepunt en beoordeelt het gehele werk nauwgezet voordat het op een schijf wordt gebrand of in een ander formaat wordt uitgebracht.

Een aspect van mastering omvat het bepalen van de trackvolgorde voor het album. Hoewel de artiest, producer of platenmaatschappij hun eigen visie kunnen hebben op de volgorde van de tracks, is het tijdens het masteringproces dat een samenhangende volgorde wordt gecreëerd.

Het is essentieel om aandacht te besteden aan de initiële impact van het album, ervoor te zorgen dat het niet te luid of hard begint, en om een volgorde te creëren die geleidelijk in volume opbouwt. Het strategisch rangschikken van tracks kan de algehele aantrekkingskracht van het album vergroten. Het plaatsen van tracks met vergelijkbare tonale modi naast elkaar zorgt voor vloeiende overgangen binnen het album. Het is belangrijk om deze factoren altijd in gedachten te houden.

Zodra de volgorde is bepaald, kunnen de individuele tracks worden verwerkt. Dit omvat doorgaans zes primaire fasen: ruisonderdrukking, nauwgezette egalisatie, compressie, algehele egalisatie, limiting en dithering.
Bovendien is het cruciaal om coherentie en compatibiliteit tussen de tracks op het album te waarborgen, vooral als ze door verschillende ingenieurs zijn opgenomen of gemixt. Door egalisatie en compressie te gebruiken, is het doel om een consistent en harmonieus geluid te bereiken.

Na het verwerken van de tracks en het controleren van de uiteindelijke volumeniveaus, kan het exporteren van de tracks beginnen. Als het album op een schijf moet worden gebrand, is het noodzakelijk om de pauzes tussen de tracks te definiëren en een Red Book CD-kopie te maken voor de uitgeverij. Gespecialiseerde disc mastering software, zoals WaveBurner, kan hiervoor worden gebruikt.

Voor degenen die regelmatig tracks online publiceren, is het belangrijk om ze naar verschillende formaten te converteren. Bovendien is het creëren van een hoogwaardige versie van de track, geschikt voor toekomstige aanpassingen en re-mastering, een andere belangrijke taak om uit te voeren.

Stereobestand Verwerking

Als we de verwerkingsstappen nader bekijken, is het belangrijk op te merken dat ze niet noodzakelijkerwijs een vaste volgorde hoeven te volgen, en soms kan het wijzigen van de volgorde zelfs tot betere resultaten leiden. Ik zal echter de volgorde presenteren die ik het meest frequent gebruik.

Een essentiële eerste stap is ruisonderdrukking, vooral bij het re-masteren van oude analoge opnamen. Achtergrondruis, sissen, klikken en ploffen moeten uit de mix worden geëlimineerd voordat verder wordt gegaan met de verwerking. Tools zoals iZotope RX5 zijn hiervoor zeer geschikt.
Chirurgische egalisatie kan worden gebruikt om ongewenste artefacten uit het geluid te verwijderen. Bovendien kunnen filters worden toegepast om ongewenste sub-lage frequenties (alles onder 20-30 Hz) af te snijden.

Compressie is een ander cruciaal element dat wordt gebruikt om overmatig volume in de track te beheersen. Het aanpassen van de attack-tijd maakt het mogelijk om 'punch' (met een langzame attack) of dichtheid (met een snelle attack) aan het geluid toe te voegen. Het wijzigen van de release-tijd kan het volume verhogen (met een snelle release) of een muzikalere gecomprimeerde signaal creëren (met een langzame release). Het is gebruikelijk om meerdere compressors in een keten te gebruiken, waarbij elke compressor 1 tot 3 dB compressie levert.

Voor een preciezere controle over individuele frequentiebereiken in de mix kan multibandcompressie worden toegepast. Als bijvoorbeeld een hi-hat te luid klinkt in een track, kun je alleen het frequentiebereik comprimeren dat deze inneemt, in plaats van EQ te gebruiken om die frequentie af te snijden. Multibandcompressie kan ook worden gebruikt om de lage tonen van een mix te verbeteren zonder de rest van het frequentiespectrum te beïnvloeden.

Na het verwijderen van onnodige elementen uit de mix en het toepassen van compressie, wordt de uiteindelijke egalisatie van de track uitgevoerd. Als je buitensporig sterke lage of hoge tonen in het geluid van de mix opmerkt, kunnen deze worden gecorrigeerd met behulp van een equalizer. Elke equalizer is geschikt voor dit doel, aangezien het cruciaal is dat een track goed klinkt op een breed scala aan verschillende systemen. Lineaire fase EQ's zijn bijzonder nuttig voor mastering, omdat ze zelden faseproblemen veroorzaken, vooral bij kleine mixaanpassingen. Analoge EQ's en plug-ins die analoge EQ-karakteristieken emuleren, blinken ook uit in het toevoegen van karakter aan de mix.

Uiteindelijk, wanneer je werkt met een 24-bit of hogere track, moet deze worden geconverteerd naar 16-bit en geditherd voor export. Dithering mag slechts één keer worden toegepast, helemaal aan het einde van het masteringproces. Het nalaten van dithering en het exporteren van de track in alleen 16-bit formaat kan leiden tot geluidsvervorming. Bitdieptevermindering met dithering is een cruciale laatste stap.

Dit overzicht geeft een algemene schets van de verschillende technieken die bij mastering worden gebruikt. Naast de zes beschreven bewerkingen zijn er tal van andere tools en technieken die kunnen worden gebruikt, zoals stereo-verbetering, de mid/side-techniek (afzonderlijke verwerking van de midden- en zijkanaal), en meer. Dit materiaal richt zich echter op een gedetailleerde verkenning van deze zes bewerkingen.

Thuis mastering apparatuur

Bij een nadere beschouwing van de verwerkingsstappen is het belangrijk te erkennen dat ze niet hoeven te voldoen aan een vaste volgorde, en soms kan het herschikken van de volgorde superieure resultaten opleveren. Ik zal echter de volgorde schetsen die ik vaak gebruik.

Een initiële en vitale stap is ruisonderdrukking, vooral bij het remasteren van oude analoge opnamen. Het elimineren van achtergrondruis, sissen, klikken en ploffen is noodzakelijk voordat verder wordt gegaan met de verwerking. Tools zoals iZotope RX5 zijn hiervoor zeer geschikt.

Om ongewenste artefacten uit het geluid te verwijderen, kan chirurgische egalisatie worden toegepast. Bovendien kunnen filters worden gebruikt om ongewenste sub-lage frequenties (onder 20-30 Hz) te verwijderen.

Compressie speelt een cruciale rol bij het beheersen van overmatig volume binnen een track. Door de attack-tijd aan te passen, kan men 'punch' (met een langzame attack) of dichtheid (met een snelle attack) aan het geluid toevoegen. Het wijzigen van de release-tijd kan het volume verhogen (met een snelle release) of een muzikalere gecomprimeerde signaal creëren (met een langzame release). Het is gebruikelijk om meerdere compressors in een keten te gebruiken, waarbij elke compressor 1 tot 3 dB compressie levert.

Voor precieze controle over individuele frequentiebereiken in de mix kan multibandcompressie worden toegepast. Als bijvoorbeeld een hi-hat te luid klinkt in een track, is het mogelijk om alleen het frequentiebereik te comprimeren dat deze inneemt, in plaats van EQ te gebruiken om die frequentie te dempen. Multibandcompressie kan ook de lage tonen van een mix verbeteren zonder de rest van het frequentiespectrum te beïnvloeden.

Na het verwijderen van onnodige elementen uit de mix en het toepassen van compressie, wordt de uiteindelijke egalisatie van de track uitgevoerd. Als er buitensporig sterke lage of hoge tonen aanwezig zijn in het geluid van de mix, kunnen deze worden gecorrigeerd met behulp van een equalizer. Elke equalizer is geschikt voor dit doel, aangezien het de bedoeling is dat de track goed klinkt op verschillende systemen. Lineaire fase EQ's zijn bijzonder gunstig voor mastering, omdat ze zelden faseproblemen introduceren, vooral bij kleine mixaanpassingen. Analoge EQ's en plugins die analoge EQ-karakteristieken emuleren, zijn ook effectief in het geven van karakter aan de mix.

Uiteindelijk, wanneer je werkt met een 24-bit of hogere track, is het noodzakelijk om deze te converteren naar 16-bit en dithering toe te passen voordat je exporteert. Dithering mag slechts één keer worden toegepast, helemaal aan het einde van het masteringproces. Het nalaten van dithering en het exporteren van de track uitsluitend in een 16-bit formaat kan leiden tot geluidsvervorming. Bitdieptevermindering met dithering dient als een cruciale laatste stap.

Dit overzicht geeft een algemene schets van de verschillende technieken die bij mastering worden gebruikt. Naast de zes beschreven bewerkingen zijn er tal van andere tools en technieken die kunnen worden gebruikt, zoals stereo-verbetering, de mid/side-techniek (afzonderlijke verwerking van de midden- en zijkanaal), en meer. De focus van dit materiaal ligt echter op een gedetailleerde verkenning van deze zes bewerkingen.