Jazz akkoordenschema's

Author

Patrick Stevensen

Published

May 12, 2023

Voordat we beginnen, wil ik je eraan herinneren dat het creëren van je eigen akkoordvocabulaire een belangrijke stap is in de ontwikkeling van muzikaal denken. Dit proces ontwikkelt je innerlijke gehoor, harmonisch denken en het vermogen om te improviseren in harmonie. Een manier om dit vocabulaire uit te breiden is door muziek te analyseren en je eigen classificaties te maken. Je kunt bijvoorbeeld een lijst maken van 10 bluesprogressies of 10 fusion jazzakkoordprogressies.

Waarschijnlijk kent elke muzikant, zelfs als hij niet bekend is met jazz, deze progressie. Er wordt gezegd dat 90% van alle jazzsequenties variaties zijn op dit patroon.

Dit is een II-V-I-sequentie.

Interessant is dat dit schema slechts een beweging van harmonie is door de functies van de T-SD.

In jazz harmonieert dit schema natuurlijk met het gebruik van septiemakkoorden en complexere akkoorden. Hier zijn enkele opties in de toonsoort C majeur:

Deze eenvoudige wending is de beste manier om jazzharmonie onder de knie te krijgen.

Speel het in alle toonsoorten met verschillende akkoorden. Uiteraard is deze revolutie ook mogelijk in mineur.

Ritmeveranderingen

Deze lange progressie werd een standaard door het gebruik ervan in George Gershwins "I Got Rhythm", waaraan het zijn naam ontleent.

Er zijn twee versies van deze progressie: acht maten en vier maten.

Het is echter belangrijk om te begrijpen dat jazzmuzikanten elke progressie gebruiken als een soort matrix die oneindig kan worden gewijzigd.

In de basisversie van vier maten ziet "Rhythm Changes" er als volgt uit:

Imaj7 vim7 | iim7 v7 | iiim7 VI7 | iim7 v7 |

Cmaj7 Am7 | Dm7 G7 | Em7 A7 | Dm7 G7 |

Er zijn verschillende opties voor veranderingen:

Chromatische bewegingen toevoegen, bijvoorbeeld Dm7 – Db7;
Gebruik van lange diatonische ketens;
Toepassing van tritonusvervangingen en andere technieken.

Tweede frase:

I I7 | IV iv7 | I V | I |

Cmaj7 C7 | F F7 | C G | C |

Neerwaartse ommekeer II-V-I

Dit is een progressie die complexer klinkt, maar een eenvoudige structuur heeft. Deze wordt gebruikt in standards zoals:

How High the Moon;
Tune Up;
Cherokee Joy Spring;
One Note Samba;
Solar.

| Imaj7 | % | (iim7 | V7) | Imaj7 | % | (iim7 | V7) | Imaj7 |

Cmaj7 | % | cm7 | F7 | Bbmaj7 | % | bbm7 | Eb7 | Abmaj7

Zoals je kunt zien, is deze reeks gebaseerd op de II-V-I-beweging en het gebruik van akkoorden met dezelfde functies. Deze progressie moduleert en loopt door drie toonsoorten, waardoor het een kenmerkend jazzgeluid krijgt.

Sequentie met passerende Dim7

Ook een wijdverbreide variant van progressies die verminderde septiemakkoorden gebruikt om akkoorden met elkaar te verbinden.

| Imaj7 #I°7 | iim7 #II°7 | iiim7 VI7 |

Cmaj7 C#°7 | Dm7 D#°7 | Em7 A7 |

Deze progressie combineert dus chromatische bewegingen met kwart-kwintbewegingen. Een verdere ontwikkeling van de progressie omvat het gebruik van turnover II-V-I en de verschillende variaties daarop.

Het geluid van deze progressie is te horen in de volgende standards:

Cherokee;
Have You Met Miss Jones;
Joy Spring;
But Beautiful;
Ain’t Misbehavin.

De volgende progressie is gebaseerd op de combinatie van een dubbel dominant akkoord met een mineurakkoord van dezelfde graad. Het heet Take a Train:

| Imaj7 | % | II7 | % | iim7 | V7 | Imaj7 | % |

Cmaj7 | % | D7 | % | Dm7 | G7 | Cmaj7 | % |

Een dergelijke beweging is bijvoorbeeld te vinden in standards als The Girl from Ipanema en Desafinado

One to Four

De sequentie is ook gebaseerd op de II-V-I-overgang en wordt meestal aan het begin van formaties gebruikt om extra beweging aan de vorm te geven.

| Imaj7 | (iim7 V7) | IVmaj7 |

Cmaj7 | Gm7 C7 | Fmaj7 |

Als je bekend bent met de basisprincipes van de blues, weet je dat maat 5 van de blues square altijd een subdominant akkoord gebruikt.

Het doel van deze progressie is om een 'jazzy' verbinding te creëren tussen maat 3 en 5 van de blues.

De One to Four-progressie komt echter ook voor in niet-bluessituaties. Bijvoorbeeld:

Satin Doll;
Have You Met Miss Jones.

Romantische subdominante

Progressie met een afwijking in de toonsoort S en een juxtapositie van een majeur- en mineurakkoord. Het heeft een lyrische, zachte klank.

Cmaj7 | C7 | fmaj7 | fm7 | Em7A7 | Dm7G7 | Cmaj7

We zijn al bekend met de tweede frase van deze progressie.

Ritmeveranderingen Brug

In de bridge van de traditionele jazzvorm zijn er veel mogelijkheden voor de beweging van de harmonie, maar de meest populaire is de beweging van dominante septiemakkoorden rond de vijfde cirkel. In dit geval wordt elk akkoord gedurende 2 maten gespeeld.

Een voorbeeld van een dergelijke progressie is E7-A7-D7-G7. Deze progressie staat ook bekend als de Ragtime-progressie, omdat deze veel werd gebruikt in dit muziekgenre.

Het is ook mogelijk om mineurakkoorden van het type II-V te gebruiken.

| Bm7 | E7 | Em7 | A7 |

| Am7 | D7 | Dm7 | G7 |