Blues akkoordenschema's

Blues vormt de basis voor veel muziekstijlen, met name rock en metal. Deze trend heeft een aanzienlijke invloed gehad op de hedendaagse muziek. Daarom moet elke gitarist die componist wil worden en harmonie wil begrijpen, bluesakkoorden en de regels voor het samenstellen ervan onder de knie krijgen. Dit artikel is volledig gewijd aan dit onderwerp en helpt je de essentie van de blues beter te begrijpen en te leren hoe je klassieke akkoordprogressies in elke toonsoort kunt samenstellen.

Basisprincipes van bluesakkoorden

Stappen

Een van de belangrijkste en meest memorabele kenmerken van de blues zijn de basisstappen van tonaliteit die bij het spelen worden gebruikt. Dit zijn de eerste, vierde en vijfde stap, dat wil zeggen de tonica, subdominante en dominante. Deze stappen zijn onmisbaar in elk bluesnummer, omdat ze het karakteristieke geluid van de blues creëren. Als we bijvoorbeeld de toonsoort C nemen, dan nemen we naast de hoofdtriade "C" ook "F" en "Sol" op. Met deze basis kun je gemakkelijk harmonieën bouwen in elke toonsoort die je kiest.

Septakkoorden

Zevende akkoorden worden ook veel gebruikt in de blues. Dit zijn drieklanken met een extra stap: de septiem. Het is de aanwezigheid van deze zevende stap die hen hun naam geeft. In notatie worden ze aangeduid als X7, waarbij X staat voor de naam van het akkoord. A7 is bijvoorbeeld een A-majeurakkoord waaraan een G is toegevoegd.

Blues vierkant diagram

Ook het vermelden waard is het klassieke twaalfmaten bluesvierkantpatroon. Dit schema heeft de volgende structuur:

• Vier maten van de gronddrieklank;
• Twee maten van het subdominantakkoord;
• Twee maten van de tonica-drieklank;
• Twee maten van het dominantakkoord en twee maten van de tonica-drieklank.

In sommige gevallen wordt een zevende stap toegevoegd aan de drieklanken en wordt alles gespeeld op septiemakkoorden. Onthoud dit diagram, het zal in de toekomst van pas komen.

Om op dergelijke muziek te soleren, moet je kennis hebben van de pentatonische toonladder op de gitaar en de structuur ervan. Als je dat weet, kun je de progressies van drieklanken creëren die je nodig hebt en daar vakkundig op improviseren.

Bluesakkoorden op de gitaar. Praktische voorbeelden

Hier zijn enkele voorbeelden van bluesakkoorden op de gitaar. Veel daarvan zijn klassiekers en zijn zeer geschikt om de basis van de blues te leren.

Hier is een voorbeeld van een klassieke majeur blues square in de toonsoort C:

C – C – C – C – F – F – C – C – G – G – C – C

Vergeet ook de mogelijke septiemakkoorden niet.

Voorbeeld in de toonsoort A:

A – A – A – A – D – D – A – A – E – E – A – A

En zo verder in verschillende toonsoorten.

Daarnaast is er een variant waarbij de laatste drieklank van de tonica in de progressie wordt vervangen door een dominant akkoord, dat wil zeggen de vijfde stap. Dit zorgt voor een spannender en onvolledig geluid wanneer de muzikale frase niet op de verwachte manier wordt opgelost. Aan de hand van de vorige twee voorbeelden zouden deze reeksen er als volgt uitzien:

C – C – C – C – F – F – C – C – G – G – C – G

A – A – A – A – D – D – A – A – E – E – A – E

Bij het gebruik van deze techniek moet echter voorzichtigheid worden betracht om de luisteraar niet in verwarring te brengen en de melodie zelf niet te verliezen.

Open posities op de bluesgitaar

Hieronder volgt nog een praktisch gedeelte over het spelen van blues. Misschien bent u al bekend met een deel van de informatie in dit artikel. Hier vindt u echter ongebruikelijke drieklanken die u in uw eigen nummers kunt gebruiken.

E-akkoordvormen

Er zijn twee verschillende manieren om een E7-akkoord te spelen. De eerste manier is door de ringvinger van de tweede fret van de vierde snaar in de standaard E-positie te verwijderen.

Nog een manier: houd met je pink de tweede op de derde.

Om het E7add6-akkoord te spelen, een septiemakkoord met een toegevoegde sext, moet je je ringvinger van de tweede fret van de vierde snaar halen en je pink op de tweede fret van de B-snaar plaatsen.

Het E9-akkoord is een non-akkoord, een drieklank met een toegevoegde negende. Om het te spelen, moet je de vierde snaar op de tweede fret indrukken, de derde snaar op de eerste fret, de tweede snaar op de derde fret en de eerste snaar op dezelfde fret waar je de vierde snaar hebt ingedrukt.

Het E13-akkoord is een derde decimaal akkoord, een drieklank met een toegevoegde dertiende. Om het te spelen, moet je je ringvinger van de tweede fret van de vierde snaar halen en de eerste twee snaren op de tweede fret knijpen.

E7#9 – in de klassieke E-positie houd je de eerste twee snaren op de derde fret vast.

Akkordvormen A

De drieklank van de zevende trap vanaf la wordt ook op twee manieren ingesteld. Haal eerst je middelvinger van de tweede fret van de derde.

Vervolgens houd je de eerste snaar op de derde fret vast.

A7add6 – haal je vinger van de tweede fret van de derde en houd de eerste op de tweede.

Er zijn twee manieren om een A9-akkoord te spelen. De eerste manier is door een kleine barre-vinger op de vierde snaar op de tweede fret te plaatsen en de derde snaar op de vierde fret en de eerste snaar op de derde fret te knijpen.

Alternatief – 2e fret van de B-snaar, 4e fret 3e en 5e fret 4e.

A13 – hetzelfde als de alternatieve manier om A9 in te stellen, maar tegelijkertijd wordt de eerste ook op de tweede geklemd.

B-akkoordvormen

B7 kan op een zeer ongebruikelijke manier worden gespeeld. In dit geval worden de vijfde, derde en eerste snaren op de tweede fret geklemd en de vierde snaar op de eerste fret.

B9 wordt op dezelfde manier geplaatst, maar de B-snaar wordt ook op de tweede fret geklemd.

B7 # 9 – hetzelfde als B7, maar in plaats van de eerste wordt de tweede op de derde geklemd.

Verplaatsbare akkoordvormen voor blues met barre

In blues kunnen akkoorden op meer dan alleen open posities worden gespeeld. Soms is het gemakkelijker om de barre te nemen en de gewenste drieklank te spelen, in plaats van over de hals te bewegen. Om u te helpen deze posities onder de knie te krijgen, hebben we dit gedeelte voorbereid.

Akkordvormen van E (E) met barre

Alle vormen van E-drieklanken kunnen op precies dezelfde manier worden gespeeld als in de open vorm, maar dan met een barre op de gewenste frets. Er moet echter worden opgemerkt dat dit geen puur E-akkoord is, maar een ander septiemakkoord.

Om precies het E-akkoord te krijgen, moet je de barre op de 12e fret plaatsen en de juiste constructie toevoegen. Als je deze vormen op de 5e fret plaatst, krijg je de A-majeur drieklanken.

Akkordvormen van A (A) met barre

Hetzelfde geldt voor de A-akkoordvormen. Je moet onthouden hoe het op open snaren wordt gespeeld en vervolgens deze barre-vormen op elke andere fret toepassen. Het principe blijft hetzelfde: let gewoon op de tonica en gebruik de juiste positie.

Verplaatsbare vormen op open snaren

Verplaatsbare open snaar E (E) akkoordvormen

Ik wil nogmaals verduidelijken dat we in dit gedeelte alleen de akkoordvormen geven, en niet de drieklanken zelf. Door deze vormen op verschillende toonladders te plaatsen, krijg je verschillende klankresultaten.

Er zijn twee beweegbare vormen van het septiemakkoord. Je moet de zesde snaar op een willekeurige fret spelen, vervolgens de vierde snaar op dezelfde fret en ten slotte de derde snaar een fret lager.

Een alternatieve optie is om de zesde, vierde en tweede op dezelfde fret vast te houden en de derde een fret lager.

De vorm van het terzdecimale akkoord ziet er als volgt uit: houd de eerste versie van de septiemakkoordvorm ingedrukt en voeg daar de B-snaar aan toe, die één fret lager wordt geklemd.

Verplaatsbare open-snaar akkoordvormen A

Om een septiemakkoord in de toonsoort A te creëren, moet de volgende constructie worden toegepast: de vijfde snaar wordt op een willekeurige fret gespeeld, de vierde snaar wordt een fret hoger gespeeld en de derde snaar wordt op dezelfde fret gespeeld als de vijfde. Het spel wordt alleen op deze drie snaren gespeeld.

De vorming van een niet-akkoord gebeurt als volgt: de eerste, tweede en derde snaar worden op dezelfde fret ingedrukt, de vijfde snaar wordt op dezelfde fret ingedrukt en de vierde snaar wordt een fret hoger ingedrukt.

Het negende-zevende akkoord wordt op precies dezelfde manier gespeeld, maar in plaats van een barre moet je de B-snaar één fret lager dan de derde spelen.

De vorm van het derde akkoord ziet er als volgt uit.

Basis bluesakkoorden voor gitaar

Hieronder vindt u een tabel met basis bluesakkoorden voor gitaar in alle populaire toonsoorten. Het is belangrijk op te merken dat deze akkoorden ook in scherpe toonsoorten kunnen worden gebruikt, het belangrijkste is dat u de juiste beweging van de drieklanken in overeenstemming met de toonsoort niet vergeet.

Hier zijn tabellen met een verscheidenheid aan bluesprogressies die vergelijkbaar zijn met die welke hierboven in dit artikel zijn genoemd. Daarnaast hebben we ook audiobestanden toegevoegd waarmee je akkoordprogressies kunt begeleiden en kunt controleren of je ze correct uitvoert. Deze patronen kunnen worden toegepast op verschillende ritmes op de gitaar en zijn niet beperkt tot shuffle.

Conclusie

Of je nu van plan bent om akoestische muziek te spelen of de voorkeur geeft aan rock of metal, het is belangrijk om te leren hoe je blues speelt. De blues is het fundament waarop al je favoriete muziekgenres zijn gebouwd, en zonder dat fundament zal het moeilijk zijn om iets zinvols te creëren. Bovendien zullen deze kennis en vaardigheden je helpen om je composities te verrijken en spannende nieuwe bewegingen te bedenken op zowel akoestische als elektrische gitaren.