Gitaar opnemen

Vroeg of laat zal elke gitarist het nodig vinden om zijn muziek op te nemen. Sommigen doen het alleen voor zichzelf, anderen zetten hun creaties op internet, terwijl het voor weer anderen de eerste stap is in hun toekomstige muziekcarrière. Het opnemen van een gitaar is een onvermijdelijke stap om je spel te perfectioneren, zonder welke verdere vooruitgang onmogelijk is. Het is een geweldige kans om jezelf van de zijlijn te horen spelen en je eigen fouten en zwakke punten te begrijpen.

Inleiding

Vroeger moest je voor het opnemen van een gitaar naar een opnamestudio, wat niet elke aspirant-muzikant zich kon veroorloven. Maar dankzij de vooruitgang op het gebied van opnameapparatuur en computertechnologie hebben muziekliefhebbers al lang de mogelijkheid om thuis hun gitaar op te nemen.

Het is perfect voor iedereen die muziek componeert, graag met vrienden 'jamt' of gewoon regelmatig wil oefenen en zijn spel wil verbeteren.

Er zijn tegenwoordig verschillende manieren om thuis gitaar op te nemen. In dit artikel bespreken we de basisprincipes van het proces en geven we enkele tips om je op weg te helpen. Voor gitaarliefhebbers zijn er verschillende manieren om op een pc op te nemen. Uit deze lijst kan iedereen de meest geschikte manier kiezen om elektrische en akoestische gitaar op te nemen.

Opnameapparatuur

Iedereen heeft waarschijnlijk wel eens foto's gezien van opnamestudio's met microfoons, mengpanelen, monitoren en andere geavanceerde apparatuur. Het ziet er allemaal erg indrukwekkend uit. In het verleden was samenwerking met dit soort opnamestudio's de enige manier om gitaaropnames van hoge kwaliteit te maken.

Tegenwoordig kun je hetzelfde resultaat zelf bereiken, met apparatuur die niet al te geavanceerd is. Door de snelle technologische vooruitgang is goede opnameapparatuur betaalbaar geworden. Dit is wat je nodig hebt om thuis je gitaar op te nemen:

• Een audio-interface. Een apparaat waarmee je je gitaar en andere audioapparatuur op je computer kunt aansluiten;
• Microfoon;
• Je kunt een elektrische gitaar zonder microfoon opnemen, maar een akoestische gitaar kun je niet zonder microfoon opnemen;
• DAW, of digitale geluidswerkstation. Alle software die je nodig hebt om je tracks op te nemen, te sequencen en te mixen;
• Plug-ins. Met deze software kun je extra effecten aan je opname toevoegen, van klassieke gitaareffecten tot virtuele synthesizers of een drumstel;
• Luidsprekers en hoofdtelefoon. Je kunt je standaard computerluidsprekers gebruiken voor opnames, maar je bent veel beter af met een hoogwaardig studiomodel.

Er is een alternatieve manier om je gitaar op te nemen zonder geluidskaart of audio-interface. We zullen hieronder in detail op ingaan.

Audio-interface

Het eerste wat je moet beslissen, is hoe je je gitaar op je computer aansluit. Dit gebeurt meestal met behulp van een audio-interface of een externe geluidskaart.

Een audio-interface is een apparaat dat analoge audiosignalen van een versterker en microfoon omzet in digitale informatie die door een computer kan worden verwerkt. Het omgekeerde proces – het digitale signaal van de pc wordt omgezet en naar je hoofdtelefoon of luidsprekers gestuurd – verloopt ook via dit apparaat. Voor aansluiting op andere apparaten biedt de audio-interface verschillende aansluitingen: analoge ingangen, digitale ingangen en uitgangen.

Moderne audio-interfaces hebben vrijwel geen DAC/DAC-kwaliteit, maar fabrikanten bundelen ze met voorversterkers met een grote verscheidenheid (voorversterkers). Het is beter om een geluidskaart met meerdere ingangen te kopen, zodat je meerdere instrumenten of microfoons kunt aansluiten. Professionele kaarten zijn uitgerust met een krachtige processor, die de CPU van je computer aanzienlijk kan ontlasten tijdens het opnemen en verwerken van muziek.

Veel modellen audio-interfaces hebben al DAW en verschillende plug-ins, wat handig is voor muzikanten. Over het algemeen is het tegenwoordig mogelijk om een degelijke geluidskaart te kopen voor $ 100-150. Er zijn goedkopere modellen te vinden, maar die kunnen gitaristen teleurstellen wat betreft kwaliteit. Houd er bij het kiezen van een geluidskaart rekening mee dat sommige alleen compatibel zijn met Macs of pc's.

Als je een audio-interface nodig hebt voor een akoestische gitaar, kun je het beste kiezen voor een apparaat met meerdere ingangen. Het punt is dat dit instrument beter kan worden opgenomen met twee microfoons tegelijk, waarbij de ene dicht bij de gitaar wordt geplaatst en de andere op enige afstand. Zo kun je twee verschillende geluiden krijgen en deze vervolgens mixen. Met twee microfoons kun je ook tegelijkertijd gitaar spelen en zingen.

Microfoon

Je kunt een elektrische gitaar opnemen zonder microfoon – je kunt deze rechtstreeks op je geluidskaart aansluiten. Maar als je een akoestische gitaar, andere instrumenten of zang opneemt, heb je een microfoon en een audio-interface met een microfooningang nodig. Er is tegenwoordig een enorme verscheidenheid aan microfoonmodellen op de markt, voor alle smaken en budgetten.

Voor het opnemen van instrumenten zijn er drie soorten microfoons:

• condensatormicrofoons;
• dynamische microfoons;
• bandmicrofoons.

Dynamische microfoons zijn het oudste type apparaat. Het ontwerp is eenvoudig en is in de loop van tientallen jaren geperfectioneerd. Daarom zijn dynamische microfoons zeer betrouwbaar en redelijk geprijsd. Dergelijke apparaten zijn zeer geschikt voor het vastleggen van de middenfrequenties van het gitaargeluid, maar werken minder goed met de bas.

Condensatormicrofoons zijn duurder dan dynamische microfoons, maar ze hebben een beter frequentiebereik en zijn gevoeliger. Deze apparaten zijn echter kwetsbaar en daarom niet geschikt voor concerten. Ze zijn ook erg gevoelig voor volumeniveaus en kunnen het beste op 30-50 cm afstand van de luidsprekers worden geplaatst.

Lintmicrofoons worden beschouwd als de duurste microfoons. Maar ze bieden een verbluffende kwaliteit voor het opnemen van gitaargeluid. Een dergelijk apparaat is voor de aspirant-muzikant nauwelijks de moeite waard om aan te schaffen. Ook moet worden vermeld dat lintmicrofoons niet bestand zijn tegen mechanische schokken en beter op 25-30 cm afstand van de bron kunnen worden geplaatst.

Meestal worden gitaren opgenomen met dynamische microfoons – soms heb je meer dan één apparaat van verschillende typen (bijvoorbeeld een dynamische microfoon en een bandrecorder).

DAW

Naast geluidskaarten en microfoons heb je voor het opnemen van een akoestische of elektrische gitaar een DAW of een digitaal geluidswerkstation nodig.

Iedereen heeft waarschijnlijk wel eens complexe mengpanelen gezien in opnamestudio's, toch? Een DAW is de computerversie van dit soort mengpanelen, deze apparatuur is een virtuele versie. Dit soort geluidsstation programmeert een set die bestaat uit de hoofdcomponent en een uitgebreide set hulpmiddelen: versterkers, plug-ins, loops. Er zijn tal van extra elementen, maar de mogelijkheden van een dergelijk geluidsstation hangen in de eerste plaats af van de kenmerken van de DAW.

Hoewel een dergelijke programma-interface in eerste instantie verwarrend kan zijn, is het niet moeilijk om te leren hoe je dergelijke software moet gebruiken.

De belangrijkste taak van de DAW is het opnemen van een of meer instrumenten in afzonderlijke soundtracks, het toepassen van verschillende effecten en het mixen ervan tot de uiteindelijke track.

Er zijn ongeveer een dozijn DAW's die het meest geschikt zijn voor het opnemen van gitaar. Ze werken allemaal volgens hetzelfde principe, dus de keuze hangt vooral af van de voorkeur voor de interface. Het beste werkstation is het station waarmee u prettig kunt werken.

Het algoritme voor deze programma's is als volgt:

• track aanmaken;
• opnemen van een gitaartrack;
• effecten toevoegen;
• mixen van de track om een mp3-bestand te maken.

Je kunt hieraan toevoegen dat veel DAW's vereenvoudigde versies hebben. Deze beperken het aantal tracks en speciale effecten dat kan worden opgenomen en ondersteunen mogelijk bepaalde plug-ins niet. Populaire geluidskaarten hebben meestal al DAW's, die vaak in een vereenvoudigde versie worden geïnstalleerd.

Elke middelgrote laptop of computer van de afgelopen jaren kan DAW-ondersteuning aan. Plug-ins voor geluidsverwerking vereisen ook niet veel. Bias FX 2 vereist bijvoorbeeld:

• 4 GB RAM (8 GB is het beste);
• 1,5 GHz processor (bij voorkeur 2,0 GHz);
• 500 MB vrije schijfruimte.

Plug-ins

Met een geluidskaart, microfoon en DAW-station is het al mogelijk om een gitaar op je computer op te nemen. In dit geval krijg je echter alleen een zuiver geluid, zonder extra effecten. Om die te creëren heb je plug-ins nodig.

Je kunt dergelijke applicaties alleen gebruiken als je DAW ze ondersteunt. Daarom 'verarmen' vereenvoudigde versies van geluidswerkstations de gitaaropname aanzienlijk. Met plug-ins kun je de klank van je instrument vormgeven door effecten en versterkers toe te voegen.

Luidsprekers

Mixluidsprekers zijn cruciaal voor je uiteindelijke geluidskwaliteit. Gewone 'consumentenluidsprekers' zijn hier slecht voor geschikt. Ze hebben de neiging om het geluid dat ze produceren te vervormen. Daarom proberen geluidstechnici en muzikanten speciale studioapparatuur te gebruiken.

De meeste amateurluidsprekers kunnen het frequentiebereik van een opname volledig veranderen, waardoor deze helderder en aantrekkelijker wordt. Ze versterken meestal de bas, verwijderen het middenbereik en versterken de hoge tonen. Wanneer je een nummer in de studio mixt, wil je geen 'verbeterde' versie, maar de echte soundtrack. Studioluidsprekers garanderen het 'echte' geluid van het nummer.

Het kiezen van goede studioluidsprekers is een groot, complex onderwerp dat traditioneel tot verhitte discussies leidt onder muzikanten en geluidstechnici.

Kombo-versterker

Een combo-versterker is een apparaat dat een luidspreker, versterker en voorversterker in dezelfde behuizing combineert. Het is meestal voordeliger om er een te kopen dan de twee afzonderlijk. Vrijwel alle combo-versterkers hebben een lijningang waarop je je instrument kunt aansluiten. Je kunt er dus een elektrische gitaar mee opnemen zonder microfoon.

Luidsprekers en versterkers kunnen ook afzonderlijk worden gekocht. In dat geval wordt de hele set een gitaarstack genoemd. In muziekslang worden versterkers met voorversterkers meestal aangeduid als luidsprekers, een 'head' en een set als een 'cabinet'. Versterkersets kunnen zijn:

• buisgebaseerd;
• digitaal;
• transistor;
• hybride.

De buizencombo's waren de eerste die op de markt kwamen. Ze worden nog steeds gebruikt en verrukken gitaristen met hun warme 'buizengeluid'. Dergelijke apparaten hebben echter een ernstig nadeel: ze zijn omvangrijk en zwaar. Bovendien moeten buizen met zorg worden behandeld. Meestal worden buizencombo-versterkers gebruikt in opnamestudio's, concertzalen en repetitiestudio's. Als je een beginner bent, is een versterker een goede keuze als je serieus muziek wilt maken en over voldoende budget beschikt.

De buizenversterkers zijn vervangen door transistorversterkers. Deze zijn klein van formaat en betaalbaar. Deze versterkers zijn dus ideaal voor de thuisstudio. Transistorversterkers zouden echter inferieur zijn aan buizenversterkers wat betreft geluidskwaliteit.

Hybride combo's zijn een poging om de kwaliteit van buizenversterkers te combineren met het gemak en de betaalbaarheid van transistorversterkers. Hun ontwerp combineert beide technologieën. De geluidskwaliteit van deze combo-versterkers komt dicht in de buurt van die van buizenversterkers, maar ze zijn ook duurder dan transistorversterkers. Dit type versterker is geschikt voor thuisopnames en repetities.

Digitale versterkers vervangen de conventionele voorversterker door een computer om het gitaargeluid te genereren. Dergelijke versterkers zijn betrouwbaar, betaalbaar, compact en geven een goed geluid bij elk volume. Digitale versterkers zijn ook zeer geschikt voor thuisgebruik.

De keuze van het juiste type en model combo-versterker hangt af van waarvoor u deze gaat gebruiken. Bedenk wat u nodig hebt voor repetities, opnames of optredens. Voor thuisgebruik volstaat een apparaat van 10-15 watt; voor optredens kunt u beter een apparaat van 50 watt aanschaffen.

Het is goed om te onthouden dat het vermogen van verschillende soorten combo-versterkers niet met elkaar te vergelijken is. Een 20 watt buizencombo klinkt bijvoorbeeld luider dan zijn transistor-tegenhanger. Voordat je iets koopt, is het beter om alle opties te beluisteren en dan een beslissing te nemen.

Er is nog iets belangrijks om rekening mee te houden: de gitaar en de combo moeten qua prijs en kwaliteit bij elkaar passen. Het heeft geen zin om een dure versterker te kopen voor een middelmatig instrument, want dan krijg je toch geen perfect geluid.

Studiohoofdtelefoons

Als je een akoestische gitaar, zang of een ander instrument met een microfoon wilt opnemen, heb je een goede hoofdtelefoon met betrouwbare geluidsisolatie nodig. De keuze van een hoofdtelefoon is een gevoelig onderwerp, omdat er veel discussie over bestaat.

Er worden strenge eisen gesteld aan dit type apparaat. Ze moeten niet alleen omgevingsgeluid betrouwbaar onderdrukken, maar ook elke noot in een nummer weergeven. Meestal hebben hoofdtelefoons voor het opnemen van gitaar een hoge impedantie (25 ohm of meer) om te voorkomen dat het geluid vals klinkt. Studiohoofdtelefoons hebben meestal een goed frequentiebereik van 5 Hz tot 25-30 kHz.

Even belangrijk is het ontwerp van de hoofdtelefoon: deze moet comfortabel op het hoofd passen en mag het spel van de muzikant niet hinderen.

Reamping

Reamping is een andere manier om een gitaar op te nemen. Deze methode wordt meestal in studio's gebruikt, maar je kunt in theorie ook zelf reampen. Zorg er wel voor dat je over alle benodigde apparatuur beschikt. Deze methode wordt gebruikt om elektrische gitaren en basgitaren op te nemen.

Om het instrument te reampen:

• een muziekinstrument;
• а mengpaneel of computer van een geluidstechnicus;
• een Di-Box;
• een versterker;
• een microfoon.

Een Di-Box of direct box is een apparaat dat het verschil in impedantie tussen de versterker, de console en de gitaar compenseert.

Het proces kan als volgt worden beschreven: eerst wordt een 'rauw' geluidssignaal via een Di-Box naar een mengpaneel of computer gestuurd, vervolgens wordt hetzelfde signaal naar een versterker gestuurd, waar het wordt verwerkt en opgenomen met een hoogwaardige microfoon. Het ruwe signaal van een muziekinstrument wordt vaak een DI-signaal genoemd.

Met reamping kun je twee signalen tegelijk krijgen: een ruw signaal en een reeds verwerkt signaal. Als er twijfel bestaat over het laatste, kun je het originele signaal opnieuw door de versterker halen, maar dan met andere instellingen. Het belangrijkste voordeel van deze methode is dat de originele opname behouden blijft, waardoor verdere verfijning mogelijk is. Voor deze methode is echter apparatuur van de hoogste kwaliteit nodig.

Gitarist Les Paul en geluidstechnicus Phil Spector waren de eersten die de opname- en nabewerkingsfasen van elkaar scheidden. Met de ontwikkeling van de digitale technologie heeft reamping aan populariteit ingeboet.

Een elektrische gitaar opnemen op een pc

Het opnemen van een elektrische gitaar op een computer is een stuk eenvoudiger dan het opnemen van een akoestisch instrument. U kunt dit op twee manieren doen:

• via een versterker en een microfoon;
• "in-line".

De eerste methode is vrij eenvoudig: je sluit je gitaar aan op een versterker en een microfoon vangt het geluid op. Dit wordt vervolgens via een audio-interface naar je computer gestuurd.

Deze methode is echter niet geschikt voor thuisgebruik, maar wordt meestal in studio's gebruikt. Om een goed geluid te krijgen, moet je namelijk de versterker van tevoren "opwarmen", met andere woorden, het volume aanzienlijk verhogen. Dat is niet erg handig in een stadsappartement.

Er is nog een andere belangrijke nuance: het aantal microfoons en hun plaats tijdens de opname. Je kunt volstaan met één apparaat – voor een elektrische gitaar is dat voldoende. Twee microfoons op verschillende afstanden geven hun geluid echter nuances, waarmee je vervolgens een mooiere compositie kunt maken.

Even belangrijk is de afstand tussen de microfoon en de luidspreker. Hoe dichterbij, hoe rijker en levendiger het geluid. Als je verder weg gaat, krijg je ruimte en volume in het signaal. De optimale afstand is 25 cm tussen de microfoon en de luidspreker. Meerdere microfoons op verschillende afstanden van de geluidsbron leveren interessante resultaten op.

Bij het opnemen van een elektrische gitaar met een microfoon en versterker is het raadzaam om een Di-Box te gebruiken. Op deze manier kunt u het 'ruwe' gitaargeluid behouden. Als de track niet succesvol is, kan deze opnieuw worden bewerkt met plug-ins, waardoor onnodig opnieuw opnemen wordt voorkomen. Vergeet ook niet om uw elektrische gitaar luid te bespelen – dat is de enige manier om zowel het instrument als uw versterker optimaal te benutten.

"In-Line"

Dit is de gemakkelijkste manier om een elektrische gitaar op te nemen en is ideaal voor thuisopnames. Je hoeft geen geld uit te geven aan een microfoon, versterker of andere apparatuur. De elektrische gitaar wordt aangesloten op een externe geluidskaart en vervolgens op een computer. De opname wordt verwerkt met behulp van een werkstation en plug-ins.

Een akoestische gitaar opnemen op een pc

Wat moeilijker is, is het maken van een goede opname van een akoestische gitaar. Dat komt omdat dit instrument zeer rijk is aan frequenties en klankkleuren. Je hebt minstens twee hoogwaardige, dure microfoons nodig om deze goed vast te leggen. De ene vangt de middenfrequenties, de klank van de snaren en de aanslag op, en de tweede wordt gebruikt voor de lage en hoge tonen. Condensatormicrofoons zijn beter geschikt voor het werken met "akoestiek".

Houd er rekening mee dat spelen met een plectrum een meer resonerend en scherp geluid oplevert. Met de vingers klinkt het gedempt en volumineus.

Bij het opnemen van een akoestische gitaar is de plaatsing van de microfoon erg belangrijk. Het is niet ongebruikelijk dat beginners de microfoon verkeerd plaatsen, namelijk aan de voorkant van de aansluiting. In dat geval zal het geluid rijk zijn aan lage frequenties, terwijl de hoge en middenfrequenties van het spectrum verloren gaan. Door de microfoon aan de voorkant en aan de kant van het dek te plaatsen, worden de echo's van de snaren verwijderd.

Als er één microfoon wordt gebruikt, kan deze het beste ongeveer tegenover de 12e fret worden geplaatst. In dit geval kunt u zowel het geluid van de snaren als de 'innerlijke stem' van de gitaar opvangen. Bij deze plaatsing zijn echter de klikgeluiden van het plectrum hoorbaar.

Bij opnames met twee microfoons moet één microfoon voor de 12e fret worden geplaatst en moet de andere worden gebruikt om het geluid van het klankbord op te vangen. Het is het beste om de apparaten in een rechte hoek ten opzichte van elkaar te plaatsen om problemen met de fase van de geluidsgolven te voorkomen. Een andere microfoon kan achter de uitvoerder worden geplaatst, gericht naar de achterkant van het dek.

Er zijn veel nuances bij het opnemen van een akoestische gitaar. De geluidskwaliteit wordt bijvoorbeeld sterk beïnvloed door de ruimte. Een doffe ruimte benadrukt de bas, terwijl een 'galmende' ruimte de hoge frequenties benadrukt. Een veelgemaakte fout is om de muzikant in een hoek van de ruimte te plaatsen. De beste plaats voor hem of haar is in het midden van de ruimte. Het is beter om op te nemen in een ruimte met veel harde oppervlakken – in dat geval krijg je een voller en karakteristieker geluid.

Je moet ook letten op de vreemde geluiden die aanwezig zijn in de ruimte waar de opname plaatsvindt. Het is raadzaam om deze tot een minimum te beperken. Sommige opnamemomenten vereisen volledige stilte totdat de gitaar wegsterft.

Het is een goed idee om elke akoestische gitaartrack meerdere keren op te nemen. Uit de resulterende selecties kan dan het beste geluid worden gevormd.

Een gitaar opnemen zonder geluidskaart

Je kunt een gitaar op je computer opnemen zonder een audio-interface te gebruiken, rechtstreeks op de geluidskaart van je pc. Technisch gezien is een pc-geluidskaart hetzelfde als een audio-interface, maar de specificaties zijn minimaal.

Om je gitaar op te nemen op de geluidskaart van je pc, heb je een adapter van 6,5 naar 3,5 mm nodig en standaard computersoftware: DAW en speciale plug-ins. Daarnaast moet je de universele audiodriver ASIO4ALL installeren, waarmee je audio zonder vertraging kunt opnemen.

Deze opnamemethode levert echter geen fatsoenlijke resultaten op. In het beste geval is het acceptabel. Wanneer je gitaar opneemt via de geluidskaart van je computer, klinkt het instrument meestal gedempt en dof, is de aanslag verdwenen en kun je door frequente vertragingen geen energieke composities spelen. In het ergste geval hoor je piepende, knarsende, brommende en andere ernstige storingen.

Een externe geluidskaart met goede prestaties kan al deze problemen oplossen.

Andere budgetvriendelijke opties

Andere budgetvriendelijke opnameopties vereisen geen audio-interface. Gebruik bijvoorbeeld een smartphone of een goedkope spreekmicrofoon.

Voor de eenvoudigste thuisopnames kunt u een gewone gespreksmicrofoon zoals Zoom gebruiken. U hebt er geen standaard voor nodig, u hoeft hem alleen maar voor u te plaatsen en te beginnen met spelen. Als u klaar bent, kunt u de opname op een geheugenstick naar uw computer overbrengen. De beste manier om met dit type apparaat te werken is met Audacity-software. Deze methode is geen slechte optie voor beginners, omdat u hiermee naar uzelf kunt luisteren, fouten kunt opsporen en corrigeren.

Sommige laptops hebben relatief goede microfoons, die ook kunnen worden gebruikt voor zelftests.

Een nog eenvoudigere optie is een voicerecorder in een smartphone. Sommige van deze apparaten kunnen audio vrij goed opnemen. Een smartphone is niet alleen geschikt voor zelftests, maar ook voor het mixen van gitaar- en zangtracks. Je hoeft zelfs geen extra software te downloaden – het minimum dat nodig is, is al beschikbaar op je mobiele telefoon. Het belangrijkste voordeel van deze methode is de eenvoud en toegankelijkheid. Je smartphone heb je altijd bij de hand, dus je kunt in een mum van tijd een spontane opname maken.

Tips voor het opnemen van gitaar

En nu enkele tips die zowel voor beginners als voor ervaren muzikanten werken.

Vergeet fase-correlaties niet

De veelgeprezen producer en geluidstechnicus Oz Craggs is van mening dat de fasecorrelatie tussen microfoons cruciaal is voor de opnamekwaliteit.

Fase-problemen ontstaan doordat het geluid tijdens het opnemen eerder bij de ene microfoon aankomt dan bij de andere. Dit resulteert in vervormd geluid.

Je kunt de juiste plaatsing van de microfoons controleren met behulp van een versterker, DAW en reamp box. De geluidsgolfvormen moeten op het computerscherm op één lijn liggen. Zorg ervoor dat de microfoons correct zijn geplaatst voordat je begint met opnemen.

De juiste pick-up is belangrijk

Voor het opnemen of optreden is het belangrijk om de juiste plectrum te kiezen. Zachte plectrums zijn goed voor drummen, harde plectrums voor grooven. Het is het beste om van tevoren een paar goede plectrums klaar te leggen voor de verschillende partijen.

Zo kun je het geluid van het instrument veranderen zonder dat je extra apparatuur hoeft aan te passen. Een zachte plectrum helpt je bijvoorbeeld om een onnodig hard geluid te verminderen, terwijl een harde plectrum meer drive en expressie toevoegt.

Gitaar stemmen

Een goed klinkende opname begint natuurlijk met een perfect gestemd instrument. Een goed gestemde gitaar zal niet trillen, andere storende geluiden maken of ontstemmen. Het belangrijkste is dat het instrument hierdoor gemakkelijker te bespelen is voor de muzikant.

De term 'stemmen' omvat het afstellen van de snaren, pickups, het controleren van de boring en de verankering. Even belangrijk is de conditie van de gitaarsnaren zelf. Voordat je je instrument bespeelt, kun je het beste een set nieuwe snaren aanschaffen en deze de tijd geven om uit te rekken. Als het niet mogelijk is om de snaren te vervangen, kun je ze in ieder geval afvegen met een in alcohol gedrenkte doek. Het is raadzaam om de stemming van het instrument voor elke opname te controleren.

Probeer hetzelfde geluid te bereiken als je op de opname wilt bereiken

Begin bij het opnemen van een elektrische gitaar altijd met het controleren van het instrument en de stemming. Als deze "in lijn" is, stem dan het geluid op de effectpanelen en de versterker.

Voordat je gaat opnemen, moet je dezelfde geluidskwaliteit krijgen die je tijdens het proces wilt bereiken. Een dergelijke aanpak bespaart je veel tijd en moeite.

De versterker isoleren

Als je opname plaatsvindt in een kleine ruimte, kan een versterker die op de vloer staat resoneren met de vloer. Dit heeft onvermijdelijk een negatieve invloed op de geluidskwaliteit. Je krijgt dan ongewenste lage frequenties in je opname, waardoor deze 'vuil' klinkt. Je kunt dit voorkomen door de versterker van het oppervlak te scheiden.

Leer uw versterkers kennen

De prestaties van uw versterker hebben een grote invloed op de kwaliteit van uw opname. Buizenversterkers hebben een bepaald 'startpunt' waarop het geluid verandert. Het wordt zachter, dieper en meer 'buisachtig'. Dat is niet altijd een goede zaak; in sommige gevallen vereist een nummer een heel ander geluid.

Algemeen wordt ook aangenomen dat versterkers het beste klinken bij 70-80% van het maximale volume. Dit geldt voor elk type versterker, buis of transistor. Het is echter niet nodig om het volume meteen 'op te voeren', maar om de versterkers de tijd te geven om op te warmen. Houd er rekening mee dat een kleine versterker met een laag vermogen soms geschikter is dan een apparaat van 100 watt.

Muzikanten moeten zich bewust zijn van de mogelijkheden van hun apparatuur en precies weten wanneer deze een bepaald punt bereikt, zodat ze deze eigenschap in hun voordeel kunnen gebruiken.

Houd rekening met de eigenschappen van de ruimte

Zowel het geluid van het instrument als dat van de versterker is afhankelijk van de grootte en vorm van de ruimte waarin ze zich bevinden. Het gebruik van een krachtige versterker in een kleine ruimte kan leiden tot staande golven. Om dergelijke ongewenste verschijnselen te voorkomen, moet het apparaat in een hoek van 45 graden ten opzichte van een van de muren worden geplaatst. Een dergelijke plaatsing voorkomt dat geluidsgolven worden versterkt.

Verander de frequentie met de microfoon

Gitaren en versterkers hebben meestal toonregelaars. Deze zijn gemakkelijk te gebruiken, maar het gevaar bestaat dat u het overdrijft en een te hard geluid krijgt. Er is nog een andere manier om het geluid aan te passen: door de positie van de microfoon ten opzichte van de luidsprekers te veranderen.

Hoe dichter de microfoon bij het midden van de luidspreker staat, hoe meer hoge en lage tonen er in de opname zullen zijn. Als u het apparaat verder van het midden verwijdert, krijgt u een rijker middenbereik. Het veranderen van de hoek van de microfoon ten opzichte van het midden van de luidspreker heeft ook invloed op het geluid. Als u de microfoon in een hoek van 45 graden van de geluidsbron verwijdert, worden de hoge middentonen verminderd. Als u de microfoon in de tegenovergestelde richting verplaatst, worden lage middentonen aan het geluid toegevoegd.

De microfoon heeft een aanzienlijke invloed op de klank van de versterker. Vaak kan het simpelweg vervangen van dit apparaat het geluid van een track kwalitatief verbeteren of het beter laten samensmelten met de mix. Met twee microfoons kunt u de beste track selecteren of ze mixen. Het is echter het beste om uw zoektocht naar het beste geluid te beginnen met slechts één microfoon.