Nuty klucza basowego
W niskim rejestrze dźwięków do zapisywania nut używa się klucza basowego. Klucz basowy stosuje się do nut poniżej pierwszej oktawy, takich jak mała oktawa, duża oktawa, kontr-oktawa i subkontr-oktawa.
Utwory fortepianowe składają się zazwyczaj z dwóch linii. Górna linia jest przeznaczona dla prawej ręki i zapisywana jest w kluczu wiolinowym, natomiast dolna linia jest przeznaczona dla lewej ręki i zapisywana jest w kluczu basowym.
Wyobraź sobie sytuację, w której dziecko zapamiętało już nieco symbole i nuty pierwszej oktawy i nagle staje przed nowym wyzwaniem – kluczem basowym, w którym wszystko wygląda inaczej.
Sekret klucza basowego
W rzeczywistości nie wszystko zmienia się w kluczu basowym, ale pozostaje takie samo jak w kluczu wiolinowym.
PAMIĘTAJ: Każdy klucz coś otwiera. W muzyce klucze, takie jak wiolinowy, basowy, altowy, tenorowy i inne, określają nutę, od której zaczyna się pięciolinia. Na przykład klucz wiolinowy wskazuje G w pierwszej oktawie, podczas gdy klucz basowy wskazuje F w oktawie molowej. Stąd pochodzi termin „solfeggio”.
Należy pamiętać, że klucz basowy jest bardzo podobny do odwróconego klucza wiolinowego (a raczej jego części).
Ponadto nuty do pierwszej oktawy mają wspólną pozycję dla obu kluczy! W kluczu wiolinowym znajduje się ona na dodatkowej linii poniżej, a w kluczu basowym na dodatkowej linii powyżej.
Pierwsza oktawa, zaczynająca się od C, odgrywa ważną rolę w zapamiętywaniu nut w kluczu basowym. Jest to główny „tajny” punkt odniesienia w kluczu basowym.
Drugi sekret klucza basowego
Klucz basowy znany jest również jako klucz F. Dlaczego? Ponieważ oznacza nutę F w małej oktawie. Czy zauważyłeś początek klucza basowego? Jest to zaznaczony punkt na czwartej linii, który odpowiada nucie F. Wokół czwartej linii znajdują się jeszcze dwa punkty, które przyciągają uwagę.
Klucz wiolinowy (klucz G) i klucz basowy (klucz F) wydają się odzwierciedlać się w lustrze (no, prawie). W kluczu wiolinowym nuta G znajduje się na drugiej linii. A w kluczu basowym nuta F znajduje się na drugiej linii... od góry.
Drugim punktem odniesienia do zapamiętania nut w kluczu basowym jest nuta F małej oktawy.
Przyjrzyjmy się teraz oktawom w kluczu wiolinowym i basowym. W kluczu wiolinowym nuta do drugiej oktawy znajduje się między trzecią a czwartą linią. W kluczu basowym nuta do małej oktawy również znajduje się między trzecią a czwartą linią... jeśli liczyć od góry.
Trzecia pozycja nuty do małej oktawy jest kolejną wskazówką do zapamiętywania nut w kluczu basowym.
Symetria klucza wiolinowego i basowego
Symetria klucza wiolinowego i basowego wskazuje więc, że zapamiętywanie nut w kluczu basowym można uprościć, zaczynając od góry i przesuwając się w dół.
Aby szybko zapamiętać nuty w kluczu basowym, zaleca się rozpoczęcie od nuty do pierwszej oktawy. Jest to wspólne dla klucza wiolinowego i basowego. W kluczu wiolinowym jest ona zapisana na pierwszej dodatkowej linii od dołu, a w kluczu basowym na pierwszej dodatkowej linii od góry. To ta sama nuta! Łączy ona oba pięciolinie w jeden system.
Lub ten sam system w formie lustrzanego odbicia:
Nie zapominaj, że regularne ćwiczenia przyspieszą zapamiętywanie nut.
