Równoległe harmonie

Zastanów się nad swoim podejściem do harmonii równoległych w muzyce i odkryj ich potencjał. Te harmonie, jeśli są używane mądrze i kreatywnie, mogą być potężnym narzędziem dla współczesnego kompozytora. Potrafią wywołać głębokie zdumienie u słuchaczy, zapewniając dokładnie ten niesamowity efekt, który można osiągnąć dzięki ich pomocy. W tradycyjnej harmonii zazwyczaj unika się równoległych oktaw i kwint, ale aby stworzyć nowoczesne brzmienie, warto odejść od tej zasady. Zrozumienie brzmienia i równoległego ruchu głosów, a także ostrożne i rozsądne wykorzystanie harmonii równoległych może wzbogacić muzykę o nowe, interesujące ruchy. Przyjrzyjmy się trzem sposobom wykorzystania harmonii równoległych, które odbiegają od tradycyjnych zasad ustalonych w XVIII wieku. 

Ruch równoległy

Główną i najprostszą formą równoległości w muzyce jest ruch równoległy. W tym podejściu nacisk kładzie się nie na jednoczesny wzrost lub spadek akordów, ale raczej na relacje interwałowe między nutami. Jest to kluczowy aspekt, który należy wziąć pod uwagę przy stosowaniu ruchu równoległego w kompozycji muzycznej.
 W tym przypadku widzimy, że nuty niekoniecznie podążają w tym samym kierunku. Jednak ton fragmentu muzycznego pozostaje stabilny (w tym przykładzie jest to F-dur), a dźwięki harmonijnie się ze sobą łączą. Chociaż tego przykładu nie można w pełni zaklasyfikować jako harmonii równoległej, stanowi on dobry punkt wyjścia do nauki tej techniki. Po zrozumieniu podstaw tego przykładu można zagłębić się w studiowanie zawiłości i technik harmonii równoległych. 

Interwały równoległe

W tym przypadku zachowana jest nie tylko interwał między głównymi nutami akordu, ale także odległość między każdą nutą tworzącą akord. Nie ma potrzeby ograniczania interwałów równoległych tylko do standardowych trójdźwięków lub regularnych stabilnych interwałów. Można eksperymentować z dodawaniem dodatkowych interwałów do ostatnich nut, na przykład używając kwart, aby stworzyć złożone, warstwowe tekstury muzyczne.
Poszczególne interwały mogą brzmieć dysonansowo, a nawet nieharmonijnie, ale w kontekście ruchu muzycznego ich brzmienie nabiera większej klarowności i znaczenia. 

Akordy równoległe

Kiedy już nauczysz się podstawowych ruchów i interwałów, czas nauczyć się bardziej zaawansowanej techniki, a mianowicie używania akordów równoległych. Technika ta jest stosowana w różnych gatunkach muzycznych, od muzyki pop i utworów tanecznych po jazz i rock. Jako dodatkowe ćwiczenie możesz zapoznać się z twórczością kompozytorów takich jak Claude Debussy lub Maurice Ravel, aby lepiej zrozumieć, jak akordy równoległe są wykorzystywane w praktyce.
W technice akordów równoległych każda nuta w akordzie przesuwa się o tę samą odległość, niezależnie od tego, czy jest to półton w górę, czy w dół do określonej nuty, przy zachowaniu relacji interwałowych między poszczególnymi akordami. Tworzy to rosnącą lub malejącą progresję akordów o tej samej lub podobnej strukturze, ignorując tradycyjne zasady harmonii.
 Na przykład, jeśli zaczynasz od akordu molowego, wszystkie kolejne akordy równoległe również muszą być akordami molowymi. Może to wymagać użycia akordów spoza głównej tonacji kompozycji, ale jest to normalna praktyka w tym podejściu.

Wniosek

Eksperymentując z harmoniami równoległymi w swojej muzyce, zacznij od prostych rozwiązań: używaj ich oszczędnie i tylko wtedy, gdy jest to naprawdę konieczne. Włączenie melodii z akompaniamentem akordów równoległych może znacznie wzbogacić Twoją muzykę, tworząc nieoczekiwane i zaskakujące momenty muzyczne, zwłaszcza w środkowej części kompozycji. Może to również przyciągnąć dodatkową uwagę słuchaczy w miejscach, w których tradycyjna harmonia nie jest w stanie osiągnąć takiego samego efektu.