Rytm swingu

Swing jest tak głęboko zakorzeniony w jazzie, że w latach 30. XX wieku powstał cały podgatunek zwany „swingiem”, w którym często występowały duże zespoły jazzowe grające dynamiczne utwory. Jednak koncepcja rytmiczna swingu wykroczyła poza swoje jazzowe korzenie — obecnie jej elementy można znaleźć w nowoczesnych gatunkach, takich jak hip-hop i R&B, gdzie rytmy swingu znajdują nowe wyrażenie.

Współcześni producenci aktywnie wykorzystują swing w swoich projektach, eksperymentując z ustawieniami DAW i czerpiąc inspirację od pionierów beatmakingu, takich jak J Dilla, który zasłynął elektronicznymi interpretacjami swingu. Jeśli chcesz dodać trochę życia i rytmu do swoich utworów i sprawić, by słuchacze kiwali głowami w takt muzyki, powinieneś rozważyć włączenie swingu do swojej muzyki.

W tym artykule przyjrzymy się teorii muzycznej i historii swingu, a także podzielimy się praktycznymi wskazówkami, jak wykorzystać go w pisaniu piosenek.

Czym jest swing?

W muzyce swing to specyficzna interpretacja rytmu, w której ósemki są grane z naciskiem na triole, tworząc galopujący dźwięk. Termin ten odnosi się również do gatunku wczesnego jazzu, który szeroko wykorzystuje ten styl rytmiczny.

Swing i jazz są ze sobą głęboko powiązane – termin „swing” został ukuty przez muzyków jazzowych w latach 30. XX wieku i od tego czasu aż do lat 70. większość muzyki jazzowej była wykonywana w tym stylu. Swing obejmuje szeroki zakres stylów jazzowych, od tradycyjnego jazzu nowoorleańskiego po bebop.

Teoria muzyki swingowej

Zrozumienie swingu wymaga nieco wiedzy z zakresu teorii muzyki, zwłaszcza różnicy między ósemkami a ósemkami triolowymi. Chociaż rytmy swingu są zazwyczaj zapisywane jako ósemki, w rzeczywistości są one grane jako triole z naciskiem na pauzę pomiędzy nimi.

Mówiąc najprościej, notacja swingowa ustanawia równoważność między tymi dwoma sposobami przekazywania rytmu.

Swing kładzie nacisk na backbeat

Swing to nie tylko styl rytmiczny. Na przykład IX symfonia Beethovena również wykorzystywała rytmy podobne do ósemek triolowych, ale muzyka ta nie jest uważana za swing. Zamiast tego triole były grane jako ósemki z kropką i szesnastki, co tworzy inne wrażenie, którego nie oddaje muzyka swingowa.

W drugiej części IX symfonii można szczególnie zauważyć, jak orkiestra gra triole równomiernie i precyzyjnie. Tworzy to strukturę rytmiczną, która różni się od sposobu, w jaki muzycy jazzowi interpretują ósemki, nadając im charakterystyczny „swing”.

Główna różnica polega na artykulacji i akcentowaniu. Muzycy jazzowi często akcentują słaby takt, podkreślając drugi i czwarty takt taktu, co tworzy efekt swingu. W muzyce klasycznej akcent kładzie się zazwyczaj na pierwszy i trzeci takt, co nie pozwala na płynny i rytmiczny „swing” charakterystyczny dla tego gatunku. Co więc sprawia, że muzyka swingowa jest wyjątkowa? Wykorzystuje ona specyficzne techniki rytmiczne i artykulacyjne, które tworzą niepowtarzalny klimat i atmosferę charakterystyczną dla tego podgatunku jazzu.

Rytmy swingowe

Termin „swing” w muzyce odnosi się do charakterystycznych rytmów granych przez perkusję, basistę i inne instrumenty w zespole. Rytmy te traktują ósemki w nietradycyjny sposób, jako triole, nadając muzyce unikalny wzór rytmiczny zwany swingiem.

Nacisk na drugi i czwarty takt

Podobnie jak większość utworów jazzowych, muzyka swingowa kładzie nacisk na drugi i czwarty takt, tworząc tak zwany „backbeat”. Ten rytmiczny akcent jest kluczowym elementem swingu, odróżniającym go od bardziej klasycznych struktur triolowych, które zazwyczaj kładą nacisk na pierwszy i trzeci takt.

Linie basowe

Stała linia basowa, grana na kontrabasie lub fortepianie, stanowi rytmiczną podstawę dla całego zespołu. Ten „chodzący” bas tworzy stały rytm, na tle którego rozwija się improwizacja.

Improwizacja w swingu

Podobnie jak w innych stylach jazzu, swing często zawiera elementy improwizacji, zarówno w partiach wokalnych, jak i instrumentalnych. Często stosowana jest technika „call-and-response”, która dodaje muzyce żywiołowości i dynamiki.

Z technicznego punktu widzenia nie ma jednego prawidłowego sposobu grania swingu. Złożone rytmy i shuffle w kompozycjach swingowych są często trudne do dokładnego zapisania na papierze, a interpretowanie ósemek jako triol jest tylko jedną z możliwych interpretacji.

Zrozumienie triol: rytm swingu

Zrozumienie, jak grać i liczyć triole, ma fundamentalne znaczenie dla opanowania stylu swingowego. Wielu muzyków jazzowych uważa, że najłatwiejszym sposobem na lepsze zrozumienie sztuki swingowych trioli jest wybranie zapadającej w pamięć frazy rytmicznej, zamiast próbować zrozumieć charakter swingu na podstawie nut.

Jedną z takich fraz jest „Chew to-bacca”, zaczerpnięta z bluesowej piosenki Chew Tobacco Rag autorstwa Billy'ego Briggsa:

Kiedy Briggs śpiewa „Chew to-bacca, Chew to-bacca” w drugiej połowie refrenu, można dobrze zrozumieć, jak powinny brzmieć triole w muzyce swingowej.

Opanowanie triol: rytm swingowy

Aby wczuć się w styl swingowy, ważne jest nauczenie się gry i liczenia triol. Dla wielu muzyków jazzowych najłatwiejszym sposobem zapamiętania rytmu triolowego jest zapamiętanie chwytliwych fraz, zamiast próbować zrozumieć swing wyłącznie na podstawie nut. Jednym z takich przykładów jest fraza „Chew to-bacca” z bluesowej piosenki „Chew Tobacco Rag” autorstwa Billy'ego Briggsa. Kiedy Briggs śpiewa tę frazę w refrenie, łatwo zrozumieć, jak powinny brzmieć triole w muzyce swingowej.

Artystyczna interpretacja swingu

Prawdziwy rytm swingu trudno jest oddać za pomocą nut, ponieważ wykracza on poza ścisłe ramy teorii muzycznej. Granie swingu jest bardziej kwestią interpretacji i osobistego stylu muzyka. Kiedy nauczysz się słuchać swingu, zauważysz, że różni perkusiści interpretują go na swój własny sposób, grając z akcentami i rytmicznymi pauzami.

Na przykład słynny perkusista jazzowy Art Blakey w swoim utworze „Moanin'” demonstruje klasyczny swing z równomiernie rozmieszczonymi ósemkami. Jego gra idealnie wpisuje się w rytm swingu. Jednocześnie inny znany perkusista, Elvin Jones, znany jest ze swojego zwartego swingu, w którym ćwierćnuty są przesunięte bliżej szesnastych. Jego styl brzmi ostrzej i przypomina proste szesnastki, prawie jak Beethoven!

Jeśli to Cię dezorientuje, spróbuj porównać utwór „Half and Half” Elvina Jonesa z utworem „Moanin'” Arta Blakeya – oba są grane w rytmie swingowym, ale perkusiści brzmią zupełnie inaczej, demonstrując różnorodność interpretacji swingu.

Gra w przerwach

To unikalne podejście do rytmu swingowego powstało w erze bebopu i hard bopu. Perkusistom takim jak Elvin Jones, którzy byli mistrzami techniki swingowej, towarzyszył specyficzny styl znany jako „gra w przerwach”. Termin ten opisuje wykonanie, które plasuje się gdzieś pomiędzy pełnym swingiem a pełnym prostym uderzeniem. Obecnie termin ten jest używany przez producentów i wykonawców do opisania specyficznego stylu gry.

Zasadniczo „gra w przerwach” oznacza, że swing jest tworzony gdzieś pomiędzy triolami a prostymi ósemkami.

Tak więc rytmiczny groove w stylu cracked plasuje się gdzieś pomiędzy tradycyjnym swingiem a prostymi ósemkami. Jeśli poprosisz perkusistę, aby zagrał w stylu cracked, oznacza to, że jego gra powinna plasować się gdzieś pomiędzy rytmem stałym a swingowym. Styl ten wymaga dużych umiejętności i wielu godzin ćwiczeń, aby osiągnąć pożądane brzmienie.

Wpływ stylu cracked na hip-hop

Producenci tacy jak J Dilla i współcześni perkusiści, tacy jak Chris Dave i Karriem Riggins, czerpali inspirację z tradycji perkusji jazzowej i wnieśli świeży powiew do hip-hopu. Dilla był mistrzem w tworzeniu cracked hip-hopowych beatów, które stały się jego charakterystycznym brzmieniem.

Riggins i Dave, następcy Dilli, na nowo interpretują znane rytmy hip-hopowe, dodając niekonwencjonalne, nieoczekiwane uderzenia werbla, które pomimo swojej nierówności zachowują robotyczny i prostolinijny charakter. Tworzenie harmonijnego brzmienia swingowego jest sztuką, a współcześni perkusiści jazzowi zwracają szczególną uwagę na doskonalenie tego nowego podejścia do swinga i hip-hopowych groove'ów.

Przykład twórczości Dave'a pokazuje jego umiejętność precyzyjnego utrzymywania rytmu, co sprawia, że jego gra jest wyjątkowa. Potwierdza to, że perkusiści decydują się na tworzenie własnego, niepowtarzalnego brzmienia, zamieniając swing w sztukę.

Swing w muzyce elektronicznej: house, techno i breakbeat

Swing znalazł swoje miejsce w muzyce elektronicznej, wpływając na rytmiczne wzorce gatunków takich jak house, techno i breakbeat. Wpływ swingu dodaje unikalnego ludzkiego charakteru i tanecznego groove'u do mechanicznych, precyzyjnych rytmów.

W muzyce house swing jest wykorzystywany do tworzenia synkopowanych rytmów, w których kołyszące się hi-haty i werble dodają interesującego charakteru stałemu rytmowi 4/4 bębna basowego, wzmacniając taneczny charakter tego gatunku. Klasycznym przykładem jest utwór Kerry'ego Chandlera „Atmosphere”, w którym swing tworzy ekscytującą grę między elementami perkusyjnymi.

W techno swing jest stosowany w sposób bardziej subtelny, często skupiając się na hi-hatach, shakerach lub innych elementach perkusyjnych, aby stworzyć dynamiczny ruch w utworze. Przykładem jest utwór Jeffa Millsa „The Bells”, który pokazuje, jak swing może dodać głębi i tekstury muzyce techno.

Breakbeat, który ma swoje korzenie w hip-hopie, intensywnie wykorzystuje samplowane bębny funkowe, nadając gatunkowi charakterystyczne brzmienie perkusji. Synkopowane rytmy, takie jak w utworze „Break & Enter” zespołu The Prodigy, pokazują, jak swing może stworzyć energiczne i bogate rytmicznie brzmienie.

Aby dodać swing do swoich utworów elektronicznych, możesz poeksperymentować z ustawieniami swing lub groove w swoim DAW. Regulacja wartości procentowej swing może zmienić rytmiczne brzmienie i dodać nowe kolory do Twoich kompozycji. Pamiętaj, aby znaleźć równowagę między mechaniczną precyzją a żywą grą ludzką, aby nadać swoim utworom życie i energię.

Jak opanować rytmy swingowe

Jeśli chcesz nauczyć się grać rytmy swingowe, najlepszym sposobem jest praktyka. Słuchaj, graj razem z wielkimi muzykami jazzowymi i bluesowymi, a nawet spróbuj transkrybować ich utwory. Wspomniany wcześniej utwór Art Blakely'ego świetnie nadaje się do improwizacji, ponieważ jego rytm shuffle w pełni oddaje charakter swingu.

Oto trzy wskazówki, które pomogą Ci opanować rytmy swingowe:

1. Żuj tytoń

Istnieje żart jazzowy, który brzmi: „Dlaczego bluesmani nie palą papierosów? Ponieważ lubią żuć tytoń, żuć tytoń, żuć tytoń”. Żart ten nawiązuje do rytmu swingowego ósemkowego, w którym nacisk na „bakkah” podkreśla nierówność rytmu. Następnym razem, gdy spróbujesz zagrać swing, powtórz sobie tę frazę. Nawiasem mówiąc, tytoń jest szkodliwy dla zdrowia, więc używaj tej frazy dla rytmu, ale nie traktuj jej dosłownie!

2. Spang-a-lang

„Spang-a-lang” to wyrażenie używane przez perkusistów do opisania podstawowego rytmu swingowego na talerzu ride. Jeśli poprosisz perkusistę, aby zagrał „spang-a-lang”, od razu zrozumie, o co ci chodzi. Spróbuj zagrać ten rytm i jego wariacje na talerzu ride, dodając wypełnienia na werblu i bębnie basowym.

3. Ćwicz akcentowane triole w rytmie backbeat

Jeśli swing sprawia ci trudności, wróć do podstaw i ćwicz klaskanie lub granie triol. Najlepszym sposobem na opanowanie triol swingowych jest akcentowanie drugiego i czwartego uderzenia w takcie 4/4.

Taniec w rytmie swingu

Muzyka swingowa zajmuje ważne miejsce we współczesnej kulturze muzycznej, stanowiąc podstawę rytmu w gatunkach takich jak jazz i blues. Te gatunki z kolei dały początek rock and rollowi, R&B i hip-hopowi. Dlatego ważne jest, aby muzycy i producenci studiowali, rozumieli i czuli rytmy swingowe, aby wzbogacić swoją grę, komponowanie piosenek i produkcję muzyczną.

Teraz, gdy wiesz już nieco więcej o historii swingu i masz pomysł, jak go studiować, znajdź kilka płyt jazzowych i zanurz się w inspirującym nastroju swingu!

Często zadawane pytania dotyczące muzyki swingowej

Jeśli nadal masz trudności ze zrozumieniem rytmów swingowych, oto kilka często zadawanych pytań, które mogą pomóc Ci poszerzyć swoją wiedzę:

Czym jest swing jazz?

Swing ogólnie odnosi się do specyficznego rytmicznego nastroju w muzyce jazzowej, w którym ósemki są interpretowane jako triole, tworząc charakterystyczny galopujący rytm.

Czym jest swing?

Swing feel to technika jazzowa polegająca na interpretacji rytmu, w której ósemki są grane jako triole, tworząc unikalny groove znany jako swing.

Jaka jest różnica między swingiem a jazzem?

Muzyka swingowa jest podgatunkiem jazzu, który często charakteryzuje się ekspresyjną jakością rytmiczną i wykonaniami big bandowymi. Jazz natomiast jest szerszą kategorią, która obejmuje wiele podgatunków.

Muzyka swingowa nadal ma znaczący wpływ na współczesne style muzyczne. Nawet jeśli sam gatunek nie jest już tak popularny, jego elementy stały się integralną częścią nowej ery muzyki zorientowanej na groove.